Yok be efendi
Ne mümkün inzivaya çekilebilmek
Ya kapının tokmağındadır komşunun eli
Ya da an meselesidir çalması telin
Yok be efendi
İyiymişiz hoşmuşuz kimin umurunda
Bir dert sahibi durur kapı ardında
Kalk be efendi
Öyle ilişip durma kanepenin köşesinde
Miskin miskin
“Ben dert babasıyım” der gibi bakıyorsun
Bir de pişkin pişkin
Haydi kalk ve silkelen
Çıkar şu yediğin silleleri
Ceketinin yelesinden
Nasıl susturdular, söyle
İnsan meselesinden
Tane tane anlat
Yanlışa meyil olmasın
Ya da sus ve dinle yalnızca
Bakışından anlasın
Bak be efendi
Başını omzuna, kalbini göğsüne yük etme
Mecali dizinde sanıp titretme
Aç kulağını, dinle
Ne diyor konu komşu akraba
Küstün diye susup
İki tek kelam etmeden gitme.
Açlıktan gelmedi kapına gelen
“Dokun” diye verdi sana
Yarayı veren
Ağrıyan başına çaput bağlayıp
Dinle derdini de
Otur ağlayıp namert deryasında
Şükür eyleyip
Çamurdan boncuklar diz sinesine
Ferahlayıp kalksın
Seher sesine.