eğilmekten çürüdü boynun
önünü ilikledin, ellerini birleştirdin
söverek çıktın kapılardan
ne ortadoğu umurlarında ne sen
ne de bir bebeğin göğsündeki şarapnel
mutlu bir pazar kahvaltısı için mi kovulduğun bütün kapılar
taze simit, sucuklu yumurta, beyaz peynir ve kolları kopmuş
çocuklar
mutlu pazarlar
üstüne basılmadık bir kır çiçeği bırakmadılar Rabbim
inandım, sen incirin, zeytinin ve bombalanmış bebeklerin de
Allah’ısın
bize dünya gözüyle intikamı göster
sabredecek iman bizde yok
kahrolsun dünya barışı ve pazartesiler
alışılmış ve seyirlik bir hale gelen zulüm
bir kahvaltı fonu olarak savaş
ne için, ne uğruna öldün bana bir sebep bul
dolar yükselmeden ve sen çıldırmadıysan henüz
anla
tüm ailesi gözünün önünde katledilen bir baba niçin delirmez
ağla
doğur
isyan et
tırnaklarınla şakaklarını deş