Edebiyat – Düşünce Topluluğu

HÜSEYİN EFE AKPINAR: NOCTE…AETERNA /// ROBESPİERRE

            (hallâc-ı mansûr'a ithafen)

biraz huzur, bu gece
saygıdeğer ölüm fermanım
baş ucumda ninniler fısıldanırken
göz kapaklarımda kireçtaşı
ayak ucumda mezarlıklar aralanır
gaz lambasının yağı biter
kararır hayallerin vesikalığı
nocte aeterna

anneme uzanan elim
plonjona yatan azrail
çakmak taşı ticaretinde
ruhuyla ödeme yapan
-senetler imzalayarak-
tabakhane işçisidir babam
çürümüş deri kokusundan
gözü kamaşır
tabakhane ustasının
bayılır
tıpkı sahte rakı içtiği gün gibi
ışıklar söner
düşlerinde tahtırevan
gece alemlerinde
beyoğlu'nu karıştırır
nocte aeterna

gölgelerde soluklanır
hayalinle aydınlatırım
karanlığımı
bataklığı
soluk alırım
çiçeklerini ve isteklerini
yüzümde düz çizgiler
asistolik ifadeler şenliği
sevgisizliğin kütle çekiminde
culte de l'étre supréme
sevginin soğuk mantığına
iman eden şeyhlere tabiyim
kara delikler yaratırım içine göçen evrenden
fenafillaha karışır adın
tanrımla beraber zikreder
yobazlığa alışırım
mil çekerler gözüme
uzuvlarım birbirinden ayrı
"berdar ettiler
işidin anı"
nocte aeterna
nocte aeterna

yakarırım
kökümü kazır semavi ışık
kelimeler kıyafetsız
çırılçıplak
ışıldayıp aldatır
adını inleyerek
sol bacağımdan damlayarak asil sütü minineğimin
çağırırım
duyarsan sevdiğim
fermanın yanından geç
babamı ayıktırmadan
annemi azraille
ninnileri rahibelerle
baş başa bırak
gaz lambasının yağı bitmiş
sakın ha doldurayım deme
sokul yanıma
asil sütün lekelerine aldırmadan
karanlıkla bütünleşenler kültünde
bütünleşerek
karışalım fenafillaha
bir olsun varlık
kıralım gaz lambasını
nocte aeterna
nocte aeterna