Küflü duvarlar sana üzüldü sanma
Adını anmak şeytanı anmak kadar günahtı
Mühürlenmişti künyen boyalı beyaz kapıya
Hiç var olmamış gibi ruhun kayıptı
Kapı bile sessiz o da ortaktı bu vebale
Hiç konuşmadı yıllarca
En ufak bir gıcırtı duymadım
Pişmanlığı dahi yoktu sallanan cılız lambanın
Sanki gölgeni savuran o değildi soğuk pervazlara
Danışıklı dövüş bizimkisi
Ne zamandır bilmem neyin kin gütmesi
Yazık olmadı sana üzülme
Sarı bir çocukla şereflendi gök kubbe
İntikamını aldım o kapıdan
Saklambaç oynamadım bir daha, sığınmadım arkasına
Buzlu camdan beyaz yağlı boyadan
Ve pervazlara savrulan bütün gölgelerden
Nefret ettim
Suretin bile silindi zihnimden
Yıllardır sorduğum tek soru
Çocuk dediğin nerden bilir ki ölümü
Nasıl geçirir boynuna atmasını bilmediği düğümü