Ortamlar diyorum, ne sıkıcılar
Her kafadan bir ses
Her birinin bin ile çarpıldığı zihnimde
Kimsenin kimseyi dinlemediği
Ya da dinlese de anlamadığı
Yer bulabilmek ne zor şu daracık kabinde
Susturmak gerek bazen birilerini
Susturabilmeli
Hep aynı döngüdeki çarkı durdurabilmeli
Kimileri gırgır şamata havasında
Kiminin hüznü okunuyor
Gülen dudakların arasında
Kimileri balla bölerken lafı
Salınıyor küçük dağları ben yarattım edasında
Hep aynı sefer
Aynı tas
Bugünü de böyle akşam ettik
Pes…
Kırk kapı tokmakladım
Aynı seda, aynı ses.
Huzuru anımsatan bir nefes arıyorsan
Bir nefes derman gerek dizinde
Kırk bahar
Kırk güzünde
Gez, gezebildiğin kadar babam
Gez.