Der kûçesare şeb
Alın çatından vurdum geceyi..
Bu sözler hep bundan sebep
Hüsnükast kızılı boyasın kara belaları
Banliyöler sussun şimdi
Çıtı dahi çıkmasın yarasaların
Bu sessiz bir titremektir geceye
Alaşağı ettim geceyi kara parkasında
Gecenin kara parkası üç ilmek
Hançerim gecenin tam arkasında
Konuştukça buz mu tutar bilmem
Der kûçesare şeb
Konuştukça nefes çekiyor cehennem
Tuttum şöyle bir baktım geceye
Sevemedim manzarayı o da sevmez beni
Küfür gibi bakan, o gözlerinden belli
Keyif bu, benim değil mi?
Çoluk çocuğu kendime sövdürdüm
Der kûçesare şeb
Ellerim kanlı,
Kahramanı öldürdüm
Geriye ne karaltı ne de bir ses kaldı
Vircinya altınlarından tatlı bir is kaldı
Der kûçesare şeb
Ne sessiz bir kıtal ki
İsimsiz kaldı