Neden ölmüyorsun Cemil
Ölüm seni paklar
benden söylemesi
Bir güzel yıkanırsın
üstüne sarıp sarmalanırsın
Her zamankinden daha yalnızsan da
omuzlarda taşınırsın
İnsan ölümüne yaşamalı, Cemil
Gözünü yere değil
dikeceksin sona
Her sabah biraz daha eksilecek
her akşam hoppa yüreğinle
demleneceksin
Çünkü sen lağımsın hülyaların
dokunulmayan sözlerin
konuşulmayan omuzların
sustuğunda annenin
gözyaşlarında babanın
Aaaaahhhh
bir duman daha vereceksin
Herkes sen
hiç kimse değilsin
Dudakların büzüşsün
parmakların uyuşsun
bunca konuştuğuna değsin
Cemil, hâlâ buradasın
hâlâ gülümsüyorsun
hayat güzel diyorsun
Hiç utanman yok mu
Telefonun suskun
Kaç kere gömüldün içinden oysa
Gözlerin yarım
kalbin yorulsa da
ben seni tanırım
Ağlama