Edebiyat – Düşünce Topluluğu

HATİCE ATMACA: CENNETİN KAPISI

•

•

Bir karartı kara haber yastığımda
Başım artık uzanmayacak huzurla biliyorum
Sanırdım ki can çıkınca ruh daralır, kan çekilir
Enkaz yığını evimin duvarları katlandı üstüme
Kurtarılmayı beklemiyorum
Seni de...

Saydığım günler tükendi tükenecek
Bir ekmek kasası değil ki ömrüm
Dumanı üstünde yenisi gelecek
Ve sen mavi gözlerinle yeniden
Gözlerime gülecek değilsin

Saniyeler hızıyla buluştuk
Bir anın içinde kanımı kanına kattım
Aksi huylarında bir parça ben
Heybetinde heybetim saklı

Sevdiğim tek renk çarşafımın siyahı
Karalar bağlamadım daha
Teslim ettim seni dualarla Allah'a...

Tavana bakarak ölmem biliyorum
Son bir kez göremedim diye seni üzülmem
Nakşettim suretini gözlerime
Çok da zor olmasa gerek
Seni görmek için hayalini düşlemek

Sevene sevdiğini özlemek sevap sayılsın
Cennetin kapısı açılırken analara
Ellerin ayakların eteğimde dolansın...